blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...:
Een kwaadaardig oud huis waar het spookt...
is als een onontdekt land dat verkend wil worden.
Hill House stond er al 90 jaar en zou er nog 90 kunnen staan.
Niets verstoorde de stilte rond het hout en de stenen van Hill House.
Wat er rondwaarde, was alleen.
Schandaal, moord, krankzinnigheid, zelfmoord.
De geschiedenis van Hill House was ideaal.
Het had alles wat ik nodig had.
Het was zo'n 90 jaar geleden gebouwd...
door ene Hugh Crain, voor zijn vrouw en dochter...
in een uiterst afgelegen gedeelte van New England.
Het was van meet af aan een luguber huis.
Het was kwaadaardig geboren.
Hugh Crains jonge vrouw...
stierf vlak voordat ze het huis zou zien.
Ze verongelukte toen om onverklaarbare redenen...
de paarden op hol sloegen en haar rijtuig tegen een boom botste.
Mrs Crain werd...
Ievenloos, zo mag je wel stellen...
het huis binnengedragen dat voor haar was gebouwd.
Hugh Crain bleef verbitterd achter...
met een dochtertje, Abigail.
Gelukkig, althans voor mij...
bleef hij in Hill House. Hij hertrouwde.
De dood van zijn tweede vrouw was zelfs interessanter...
dan die van haar voorgangster.
Ik heb niet kunnen achterhalen hoe of waarom ze viel...
maar ik heb mijn vermoedens.
Crain vond een verzorgster voor Abigail en ging naar Engeland...
waar hij verdronk.
Fantastisch!
De geschiedenis van Hill House volgt een waarlijk klassiek patroon.
Om een of andere reden...
hield Abigail de kamer in Hill House aan waarin ze opgroeide...
en oud werd.
Later werd ze invalide en moest ze het bed houden.
Ze betaalde een meisje uit het dorp om bij haar in te wonen.
Met deze jonge gezelschapsdame...
begint de lugubere reputatie van Hill House pas echt.
De oude dame stierfschijnbaar terwijl ze om hulp riep...
boven in haar kinderkamer...
terwijl haar gezellin op de veranda dolde met een boerenknecht.
De gezelschapsdame erfde Hill House en bleef er vele jaren wonen.
Volgens de mensen uit het dorp had ze...
haar weldoenster vermoord.
Ze leefde in volstrekte afzondering in het lege huis...
ofschoon het huis volgens sommigen niet leeg was...
en nooit leeg is geweest sinds Miss Abby's dood.
Men zegt dat wat zich al die tijd in het huis heeft bevonden...
de gezellin uiteindelijk tot waanzin dreef.
Ze heeft zich verhangen.
Na haar dood...
werd het huis het rechtelijke bezit van een verre verwante in Boston...
een oude dame, Mrs Sannerson, die ik heel graag wilde ontmoeten.
Ik ben al heel mijn leven op zoek naar een echt spookhuis.
Ik wil het graag een paar weken hebben voor paranormaal onderzoek.
Niemand die Hill House heeft gehuurd, is er langer dan enkele dagen gebleven.
De doden rusten niet in Hill House.
Ik geloof het niet.
Dr. Markway is antropoloog...
gerespecteerd staflid aan een universiteit.
Het is fijn dat zo'n man Hill House wil onderzoeken.
Misschien.
Aangezien ik binnenkort het hiernamaals moet betreden...
wil ik weten of het bestaat.
Hij zal tot de slotsom komen dat het niet spookt in Hill House.
Hoe denkt u bij uw onderzoek te werk te gaan, Dr. Markway?
Ik ga het huis bewonen met een selecte groep assistenten...
-Assistenten? -Beste Mrs Sannerson...
Ik, een wetenschapper, doe een ongebruikelijk onderzoek.
In een spookhuis. Iedereen lacht.
Dus moet ik bevoegde assistenten hebben...
om eventuele bovennatuurlijke verschijnselen te documenteren.
-Wie zijn die assistenten? -Mijn keuze staat nog niet vast...
maar hun namen staan op een lijst die ik al sinds jaren samenstel.
-We willen geen sensatiezoekers. -Natuurlijk niet.
Ze zijn geselecteerd na uiterst zorgvuldig onderzoek.
Ze hebben allemaal al ervaring opgedaan met het bovennatuurlijke.
Het zint me niet.
-Zijn er vrouwen bij? -Een paar.
-Bent u getrouwd? -Ja.
Dan zal uw vrouw u vergezellen.
Ik ben bang van niet.
Mijn vrouw heeft bezwaar tegen mijn experimenten.
Ze wil niets met Hill House te maken hebben.
Om te zorgen dat alles is zoals het hoort...
zou jouw neef Dr. Markway misschien kunnen vergezellen?
Luke?
Onze jonge Lochinvar uit de Midwest.
Ik heb niet veel vertrouwen in die tak van de familie.
Dit ligt anders. Luke verwacht dat hij Hill House zal erven...
en hij zal zorgen dat men zijn eigendom netjes behandelt.
Zijn eigendom?
Het zou goed kunnen uitpakken.
Hij hoopt ooit van Hill House te kunnen leven.
AI dacht hij niet dat hij er zelf ooit in zou wonen.
Harper, geef Dr. Markway zijn huurcontract.
Dank u, Mrs Sannerson.
Een waarschuwing: Kaart niet met Luke.
Hij speelt vals.
Goed. Dat duidt op een sterk instinct voor zelfbehoud.
Wat denken u en uw assistenten precies te vinden in Hill House?
Misschien alleen wat losse vloerplanken, en misschien...
ik zeg misschien...
de sleutel tot een andere wereld.
Je moet me de auto lenen.
Ik kan er alleen met de auto heen en ze verwachten me.
-Rustig. -Ik heb zelfs wat nieuwe kleren gekocht.
Toe, Bud.
Carrie rijdt er voortdurend in en ik haal hem niet eens uit de garage.
-Moeder... -Moeder wat?
Niks.
Tante Nell heeft tranen in haar ogen.
Stil, Dora.
Laten we dit bespreken zonder emotioneel of nerveus te worden.
Waarom zou ik niet nerveus zijn?
Ik kan voor het eerst op vakantie en ik krijg de auto niet.
Je kent de reden waarom moeder je liever hier hield...
en die geldt nog steeds.
We gaan toch niet weer dat familiegeheim opgraven, hè?
Je bent aan vakantie toe, Nell.
Ik weet heel goed wat je hebt doorstaan toen je moeder ziek was.
Vuil linnengoed, die ziekenlucht...
Over nare oude dames gesproken!
Laat de doden in vrede rusten.
Ik heb meebetaald aan die auto en ik wil hem gebruiken.
We weten niet waar je heengaat.
Je hebt het ons niet willen vertellen.
Nee, je mag de auto niet hebben.
Ik snap niet goed waarom je dit zo speelt...
het lijkt wel een uitbraak.
Ik doe wat moeder het beste zou hebben gevonden.
AI denk ik niet dat haar wensen jou veel kunnen schelen.
Eruit! Alletwee.
Momentje, jongedame. Je bent toevallig in mijn woonkamer.
Ik ben in mijn slaapkamer en betaal daar een groot deel van jouw huur voor.
Eruit, voordat ik mijn zenuwen op jullie botvier!
En wie zegt me dat jij mijn auto in goede staat terugbrengt?
Toe nou.
Ik wil mijn auto. Ik neem hem.
-Welke? -De auto van Fredericks.
-U bent Mrs Fredericks niet. -Hij is half van mij.
-Wie bent u? -Haar zus, Miss Lance.
Dit is mijn rijbewijs...
mijn bibliotheekpasje...
en een bloeddonorpasje.
Allemaal hetzelfde adres als mijn zus. Ik woon bij haar.
-Voorste rij, links van de laatste pilaar. -Dank u.
ONDERGRONDSE PARKEERGARAGE BOSTON
US 50 - SNELWEG ZUIDKUST RECHTS HOUDEN
"Verheugd dat u ook naar Hill House komt.
"Neem snelweg US 50 vanuit Boston...
"en neem de afrit voor Route 238."
Route 238.
Eindelijk ga ik ergens heen waar ze me verwachten...
en waar ik onderdak krijg.
Ik zal nooit terug hoeven komen.
Ik hoop...
Hier wacht ik mijn hele leven al op.
Ik ga echt weg.
Ik heb eindelijk een stap genomen.
Ze weten nu wel dat de auto weg is...
maar ze weten niet waarheen.
Dit hadden ze nooit achter me gezocht.
Dit had ik nooit achter mezelfgezocht.
Ik voel me herboren.
Ooit...
Ooit zal ik een eigen appartement hebben...
in een huis met een paar stenen leeuwen die het hek bewaken.
Ik kan overal stoppen en nooit meer weggaan.
Ofik kan blijven rijden...
totdat de wielen van de auto versleten zijn...
en ik bij het einde van de wereld ben.
Misschien voelen alle dakloze mensen het zo.
Ik ben benieuwd naar Dr. Markway.
En naar wie er nog meer zal zijn.
Ik ben benieuwd naar Hill House.
-Wat wilt u? -Mag ik binnenkomen?
-Maak alstublieft het hek open. -Wie bent u?
Ik word verwacht.
-Door wie? -Door Dr. Markway.
-Komt u straks maar terug. -Alstublieft!
Ik ben een van zijn gasten.
Hij wacht op me in het huis. Luister alstublieft.
Het kan niet dat hij op u wacht...
want u bent tot nog toe de enige die gekomen is.
Is er dan niemand in het huis?
Niemand die u zal interesseren.
-Hoe was uw naam ook weer? -Eleanor Lance...
en ik word verwacht in Hill House.
-Maak het hek onmiddellijk open. -Goed dan.
U zult wel weten waar u aan begint.
Ze hebben het u ginds in de stad vast verteld.
U schijnt degene te zijn die bang is.
U krijgt er spijt van dat ik u heb binnengelaten.
Opzij, alstublieft. U heeft me lang genoeg opgehouden.
-Bent u Dudley, de concierge? -Dat ben ik.
Ik zal dit voorval melden.
Alsof ze een andere concierge kunnen vinden!
Alsof de vrouw en ik het niet voor het zeggen hebben...
zolang we hier zijn en op het huis letten.
Jullie stadsmensen denken dat je alles weet.
Het staart me aan.
Boosaardig.
Maak dat je wegkomt. Onmiddellijk.
Het is mijn kans. Ik krijg een laatste kans.
Ik kan omdraaien en op de vlucht slaan...
en niemand zou het me kwalijk nemen. Ik heb er het recht toe.
Maar je bent al op de vlucht, Eleanor...
en je kunt nergens anders heen.
Het wacht op me.
Boosaardig, geduldig...
wachtend.
Mrs Dudley?
Ik ben Eleanor Lance. Ik word verwacht.
Brengt u me naar mijn kamer?
Ik schijn de eerste te zijn, Mrs Dudley.
U zei toch dat u Mrs Dudley was? lk heb uw...
Dat is nu bang zijn voor je eigen schaduw.
Beheers je.
Hier.
Dit is uw kamer.
Wat een mooie kamer.
De kamers zijn niet in goede staat...
maar ze konden niemand anders krijgen om me te helpen.
Hij is heel mooi.
Ik zet het avondeten klaar in de eetkamer om 6 uur.
Ik ruim 's ochtends op.
Ik heb het ontbijt klaar om 9 uur. Ik bedien niet.
Ik blijf niet nadat ik het eten heb klaargezet.
Nadat het donker begint te worden.
Ik ga voor het donker weg.
-En uw man? -We wonen in de stad, een eind weg.
Dus er is niemand als u hulp nodig hebt.
Ik snap het.
We kunnen u niet horen... 's nachts.
-Weet u misschien wanneer... -Niemand kan u horen.
Niemand woont dichterbij dan de stad.
Niemand zal zich dichterbij wagen...
Dat weet ik.
...'s nachts, in het donker.
Ik ben een nietig wezen, heelhuids opgeslokt door een monster...
en het monster voelt mij in zich bewegen.
Eleanor Lance, hou op.
Goddank, er is iemand.
Ik heet Eleanor Lance. Ik ben zo blij dat u hier bent.
Ik ben Theodora. Gewoon Theodora.
Wat zeg je van dit maffe huis?
Ik logeer naast u. We delen een badkamer.
Hier vond vast het balsemen plaats.
Het was akelig in m'n eentje.
Ik zet het eten klaar om 6 uur...
Waar is Markway? lk had hem het eerst verwacht.
Bedien uzelf. Ik ruim 's ochtends op.
-Kent u Dr. Markway al lang? -Ontbijt om 9 uur.
-Ik heb hem nooit ontmoet. -Ik blijf niet na het donker.
We hebben alleen gecorrespondeerd over het "experiment".
Ik ga weg voor het donker.
Dus er is niemand als u hulp nodig heeft.
Niemand kan u horen als u 's nachts gilt.
Nietwaar, Mrs Dudley?
Niemand woont dichterbij dan de stad.
Niemand zal zich dichterbij wagen...
's nachts... in het donker.
-Je bent bang, Nell. -Nu niet meer.
Net toen ik dacht dat ik helemaal alleen was.
Maar hoe wist u dat mijn bijnaam Nell is?
Dat is toch de troetelnaam voor Eleanor?
Ja, waarschijnlijk wel.
Wat leuk gezegd.
De troetelnaam voor Theodora is Theo.
We worden dikke vriendinnen, Theo.
Net zusjes?
We hoeven niet in onze kamers te blijven.
-We gaan de boel verkennen. -Graag.
Trek iets van je nieuwe kleren aan. Iets dat opvalt.
Het is misschien goed om hier altijd duidelijk zichtbaar te blijven.
Ik ben zo klaar.
Hoe wist je dat ik nieuwe kleren bij me heb?
Je draagt je gedachten op de tong.
Maar dat is beter dan mijn hart.
Waarom ben ik hieraan begonnen?
Wat voor nachtmerries wachten me?
Verdorie! En toch moet een van deze deuren naar de hal leiden.
Zit er bij jou ergens licht?
Het helpt als je er een spel van maakt.
Alsof je verstoppertje speelt.
Maar we zijn verdwaald.
Ja.
Die gang. Die hebben we nog niet geprobeerd.
Wat is er?
Er is iets bij ons.
Ik zie niets.
-Voel je het niet? -Nee.
Ik voel kou.
-Het beweegt. -Het is de lucht die langs ons stroomt.
Wie dan?
Wat?
Het huis leeft.
Zij hoorde dat niet.
Alleen ik hoorde het.
Het wil jou, Nell.
Het huis roept je.
Ik heb zo lang gewacht. Ben ik hiervoor zo ver gekomen?
Laat me niet gaan! Theo, blijf bij me!
Ik heb deze deur daarnet open laten staan...
zodat jullie de weg konden vinden. Hij viel vanzelf dicht.
Welkom in Hill House. Ik ben Dr. Markway.
Goddank. Ik dacht dat u een spook was.
-Hoe weet u dat ik dat niet ben? -Doe niet zo naargeestig.
Verwar naargeestig niet met spookachtig.
Met naargeestig beschrijf je een gevoel van afschuw...
dat vaak gepaard gaat met hevige kou.
Het slaat niet op spoken. Die kun je zien.
-Genoeg. Laten we er vandoor gaan. -Wat is er?
We zijn gewoon bang voor het donker.
Ik ben ook doodsbang voor het donker.
-Ik ben Theodora. -U moet Eleanor zijn.
Ik weet het nu niet precies.
Als u het niet bent, vind ik dat jammer.
Goed.
Theo draagt fluweel, dus ik moet Eleanor zijn in tweed.
Goed.
Volg me door de onbekende woestenij van Hill House.
Het avondeten wacht.
-Vinden jullie hem mooi? -Prachtig. Hoe heet hij?
De purperen salon.
We gaan deze kamer gebruiken voor onze operaties.
Voor ons onderzoek, bedoel ik.
-Hij is niet erg vrolijk. -Ik weet het niet.
Er is niks gezelliger dan een oude waterspuwer...
behalve misschien wat geselpalen.
Dit huis heeft zo zijn eigenaardigheden.
De man die het bouwde, was asociaal.
Hij haatte mensen en hun conventionele ideeen.
Zijn huis weerspiegelt dat.
Zo hangen alle deuren enigszins scheef.
Daarom blijven ze waarschijnlijk vanzelf dichtvallen.
Kijk.
Kijk nu.
Wat zei ik ook weer?
Geen enkele hoek klopt. Er zijn geen vierkante hoeken in dit huis.
Geen wonder dat je hier de weg kwijtraakt.
AI die foute hoeken bij elkaar...
zorgen ervoor dat het huis compleet vervormd is.
Slim, Eleanor. Je leert snel.
Ik heb honger.
Kom.
Sorry. In de paranormale wereld vergeten we soms...
dat voedsel op de eerste plaats komt voor de arme homo sapiens.
Zien jullie? Vanzelf dichtgevallen.
Naar rechts, dames.
Welke deur?
-Die. -Mis.
Ik heb een kaart bestudeerd, het is deze.
-Dit bewijst het, een van jullie is een heks. -Een bezemkast.
Als u de weg niet kunt vinden, hoe kunnen wij dat dan?
AI deze deuren doen me denken aan de prinses en de tijger.
Eens kijken of er een tijger achter deze deur zit.
Dat is grappig.
-Geen tijger? -Luister eens.
Wat is er mis? Te veel vermout?
Zo ernstig is het niet...
en lach niet om mijn passie voor spiritualien.
Als jullie twee de spoken zijn van Hill House...
ben ik blij dat ik gekomen ben.
Het heeft 60 miljoen jaren gevergd...
om deze vleesetende tweevoeter te ontwikkelen.
Luke Sannerson.
Eens zien of hij goede cocktails maakt.
Dat denk ik wel. Ik ben erin afgestudeerd.
Kunnen we nog meer vleesetende tweevoeters verwachten?
Aanvankelijk zouden er zes meedoen aan het experiment...
maar de anderen hebben afgezegd.
Ze waren vast geschrokken van de onsmakelijke verhalen over het huis.
Jullie zijn als enigen overgebleven.
Wat voor verhalen?
Hebben jullie geen navraag gedaan voor je komst?
Des te beter.
Jullie moeten onschuldig en ontvankelijk zijn.
-Laten we drinken op ons succes. -Succes?
Wanneer is zo'n uitstapje een succes?
Ik drink...
gewoon op ons, goede metgezellen.
Uitstekend.
Op mijn nieuwe metgezel.
Helaas drink ik niet.
-Ik neem nog wat zalm. -Palissy.
-Ja? Hoeveel is het waard? -Een hoop.
Ik heb nooit een Palissy buiten een museum gezien.
Ik zou het meteen ruilen voor een paar goede ski's.
Wie weet hoeveel ik krijg voor dit fossiel van een huis.
Laat Mrs Dudley dat niet horen. We krijgen op dit moment het beste.
Ik ben een eenvoudig man en neem genoegen met het beste van alles.
Ook met toekomstige schokkende gebeurtenissen.
Wat verwacht u precies dat er gaat gebeuren, Dr. Markway?
Ja, wat is er aan de hand met Hill House?
Wat gaat er gebeuren? Waarom zijn we hier?
Zoals zovelen door de eeuwen heen vind ik het bovennatuurlijke boeiend...
of liever de mogelijkheid van het bovennatuurlijke.
Ik hoop hier het bestaan ervan te bewijzen.
Jullie zijn hier om een en ander vast te leggen in een verslag.
-Oké. Maar waarom wij? -Dat is geen toeval.
Jullie zijn overgebleven uit een zorgvuldig geselecteerde groep.
Ik heb verslagen van genootschappen gelezen...
oude kranten, rapporten van parapsychologen...
in de hoop mensen te vinden die met het paranormale te maken hebben gehad.
Ik geloof stellig dat jullie aanwezigheid in dit huis...
de vreemde krachten die er huizen, zullen ontketenen.
Leuk idee, dat wij levend aas zijn.
Ik ben hier omdat ik een wolf ben in spookkleren.
Het is geen paranormale schoonheidswedstrijd.
Jij bent hier, Theo...
vanwege je buitenzintuiglijke waarnemingsvermogen.
ESP? Daar geloof ik niet in.
Theo is een kei.
Haar naam schittert in de annalen van Duke University Psychic Lab...
waar ze 19 van de 20 kaarten benoemde...
die uit het zicht omhoog werden gehouden.
Maar ik heb geen ervaring met paranormale verschijnselen.
Jawel, Eleanor. Je ervaring met klopgeesten.
Wat is een klopgeest?
-Een speelse geest, nietwaar, Nell? -Ik zou het niet weten.
Volgens de verslagen van de lnternational Psychic Society...
vielen er drie dagen lang massa's stenen op je huis toen je tien was.
Dat is absurd.
Je familie zag het...
de buren, nieuwsgierigen en de politie.
De enige zaak die de politie ooit officieel heeft gerapporteerd.
Het is nooit gebeurd.
Misschien niet, als jij het zegt.
Ik vertel het alleen omdat ik je daarom in Hill House wilde hebben.
Doc, zeg de waarheid.
Jij bent universitair docent. Je hebt een PhD.
Geloof je echt dat er zoiets bestaat als een spookhuis?
Noem dit begerenswaardige pand trouwens geen spookhuis.
Daar heb je het woord "spook" weer.
Dat suggereert een hand zonder lichaam in de saus.
Niemand weet waarom men sommige huizen spookhuizen noemt.
Hoe zou u het hier dan noemen? De Efteling?
Ziek, krankzinnig voor mijn part.
Gestoord lijkt me een goede term.
Je tante denkt dat Hill House kwaadaardig is geboren.
Zulke huizen worden in de bijbel beschreven als melaats.
Of daarvoor, in Homerus' woorden voor de onderwereld:
een huis van Hades.
Hou op, Doc.
Heus, de burgemeester hier is overtuigender.
Hij wijt de verschijnselen aan ondergrondse waterstromen...
elektrische stromingen, luchtdruk, zonnevlekken, aardschokken, enzovoorts.
Men plakt dingen graag een makkelijk etiket op...
ook al zegt het niets.
"Het probleem van Hill House is zonnevlekken."
Een verklaring die je zonder meer accepteert.
Hij klinkt wetenschappelijk.
De buren gooiden die stenen.
Volgens moeder mochten ze ons niet omdat ze niet met hen omging.
Volgens moeder...
O jee.
Het is niet erg, Eleanor.
-Ga door. Wat zegt je moeder? -Niets.
Ik ben vermoeider dan ik dacht.
Mijn moeder is twee maanden geleden gestorven.
Je vond het niet erg toen het gebeurde...
of wel?
Nee, ze was niet erg gelukkig.
Dan zal ik je niet condoleren.
Als ik het had geweten, had ik je niet uitgenodigd.
Maar ik ben er blij om. Ik wilde weg.
-Misschien moet je... -Laten we over iets anders praten.
O jee.
Doc, zie je dat? Wat zeg je daarvan?
Helpt zout tegen het bovennatuurlijke?
Volgens sommige Bosjesmannen wel, maar die zijn uitgestorven.
Er helpt niets tegen geesten.
Ik heb een plaats in deze kamer.
Deze mensen zijn mijn vrienden.
Ik ben een van hen. Ik hoor bij ze.
Gewonnen!
-Dat is al de vijfde keer achter elkaar. -$12, alsjeblieft.
-Hopelijk zit er geen vlek op. -Niet erg.
Maar de bekleding van de bank.
Ik heb wel iets.
-Ben ik soms een sukkel? -Contant betalen.
Over mijn lijk. Je wist precies welke kaarten ik had.
-Daar is een naam voor. -Ik hoef niet vals te spelen.
Fantaseer je $12 maar bij elkaar, Miss ESP.
Betaal, bedrieger! lk heb eerlijk gewonnen.
-Wat was er? -Ik voelde iets.
-Ik zal het me verbeeld hebben. -Voelde je dat je werd gadegeslagen?
Ja.
Dit huis ziet alles wat we doen.
-Dat denk je maar. -Denk niet dat je alles weet.
Met een bekrompen houding weer je het paranormale niet af.
Je vindt jezelf te beschaafd om je te wapenen tegen boze geesten.
Maar zelfs in de prehistorie bestonden er methodes om ze af te weren.
Ik vind jouw theorieen soms prehistorisch.
Daarbij halen ze de waarde van dit pand omlaag.
Paranormale verschijnselen horen eigenlijk niet te gebeuren.
Toch gebeuren ze.
In de krant lees je elke dag over spoken en beroemdheden.
Als het jou overkomt...
wordt die gesloten deur in jouw hoofd vast...
uit zijn scharnieren gerukt.
Doc, we zijn maatjes, maar probeer me niet te bekeren.
Ik probeer je voor te bereiden.
Er is iets aan de hand in dit huis of ik zou hier niet zijn.
Wat?
Ik wil niet iets benoemen dat geen naam heeft.
Ik weet het niet.
Morgen gaan we het hele huis bekijken. Nu gaan we naar bed.
Tenzij iemand nu weg wil...
en niks meer met dit huis te maken wil hebben.
Ik wil er veel mee te maken hebben. Als geldwinning.
We kunnen nu niet meer weg.
-Bedoel je dat ik jullie gevangen houd? -Nee, maar het hek is op slot.
We kunnen altijd ontsnappen.
Ik heb een sleutel van het hek als jullie die willen.
-Ik wil absoluut niet weg. -Dank je.
We zijn allen avonturiers.
Denk niet dat het elke avond Halloween zal zijn.
Paranormale verschijnselen zijn aan wetten onderhevig.
Wat voor wetten precies?
Dat weet je pas als je ze overtreedt.
Elke avond moeten jullie deze gestencilde formulieren invullen.
Heel wetenschappelijk, hoor.
De wetenschappelijke fase komt pas later.
Eerst moeten we ons orienteren.
Wat is dit? Het lijkt wel "psychopekinees".
Dat mankeer ik niet.
Psychokinese is de technische term...
voor voorwerpen die vanzelf bewegen.
Maar dat doen ze niet...
ze worden bewogen door een kracht die we psychokinese noemen.
Ik snap het.
Is de geest die ik vannacht kan verwachten...
mannelijk of vrouwelijk?
Welterusten, dames. Doc.
Ik bedenk net dat niemand de voordeur heeft afgesloten.
Dat maakt niet uit.
O.
-Welterusten, Dr. Markway. -John.
Welterusten, Theo. Slaap lekker, Eleanor.
Ik zal beneden het licht uitdoen, dan weten jullie dat ik het was.
Als je je onbehaaglijk voelt, kom je gewoon naar mijn kamer.
Bedankt. Goedenacht.
Ik wip even binnen.
Je wilt een ander kapsel. Ik weet iets wat je enig zou staan.
Dat is zo. Maar ik ben vreselijk moe.
-Toch bedankt. -Oké. We spreken af voor het ontbijt.
Welterusten, Theo.
Gek. Alles is zo lelijk en toch zo comfortabel.
Net als verdrinken, vermoed ik.
Nu kan ik over hen nadenken. Ik ben alleen.
Alleen.
Hij zal niet weten dat ik hem op slot deed.
Waartegen, Eleanor?
Oké, moeder.
Momentje. Ik kom eraan.
Wat, Theo?
Nell, hier!
Ik ben er. Wat is er?
Ik dacht dat jij aan het bonzen was.
Dat was ik inderdaad.
Maar nu komt het vanaf de andere kant van de hal.
Het klinkt niet als het geklop van moeder.
Het is gewoon een geluid en het is vreselijk koud in de kamer.
IJzig koud.
Het zijn vast Luke en Dr. Markway.
Waarom zouden die op de muren kloppen?
Er is iets dat klopt. Maar het is gewoon een geluid.
Aardschokken?
Misschien gaat het naar de andere kant van de hal.
-Nee! -Ga weg!
Nu ben ik de klos.
Het zocht naar de kamer met iemand erin.
Bangerd.
Wat het ook is, het is maar een geluid.
-Ik heb het koud. -Ik ook.
-Waar is Luke? En Markway? -Geen idee.
-Heb je het nu warmer? -Nee.
Ik ga ze zo dadelijk roepen.
Alles in orde?
O god, Nell!
Het zit boven bij de deur.
Het heeft ons gevonden.
Nu weet ik waarom mensen gillen, want dat ga ik zo ook doen.
Is de deur afgesloten?
Je kunt niet binnen!
Het is voorbij.
-Hoe weet je dat? -Voel je het niet?
Heb je het niet warm nu? Die vreselijke kou is weg.
Ja, inderdaad.
Hevige kou is een symptoom van shock. Mijn moeder...
Shock is een van de symptomen die ik heb.
Waar zijn jullie geweest?
Jullie kijken alsof jullie spoken hebben gezien.
Is er iets gebeurd?
Niets bijzonders...
er heeft alleen iets op de deur geklopt met een kanonskogel...
dat ons wilde komen opeten.
Ik ben bij Nell.
Miss ESP en Bridey Murphy, wat een combinatie.
-Er zit geen krasje op het hout. -Of ergens anders.
Wat lief, het heeft het houtwerk niet beschadigd.
Waar was u, Dr. Markway?
Ik zat een hond achterna.
Althans, we dachten dat het een hond was.
We zijn hem naar buiten gevolgd.
Was hij dan binnen?
Ik meende iets langs mijn kamer te horen rennen.
Ik maakte Luke wakker en we hebben het huis afgezocht...
en uiteindelijk de tuin.
Maar we zijn niet ver van het huis geweest, meisjes.
Dan hebben jullie dat helse kabaal vast gehoord.
Nee, het huis was helemaal stil.
Of liever gezegd, wij hebben niks gehoord.
-We moeten maatregelen nemen. -Waartegen?
Als Luke en ik naar buiten worden gelokt...
en jullie twee binnen vastzitten...
zou iets ons dan niet willen scheiden?
Goedemorgen, Dr. Markway.
Morgen, en noem me toch John.
-Dit vreemde leven lijkt je goed te doen. -Dank je.
-Thee of koffie? -Thee, alsjeblieft.
Hoe kun je er zo knap uitzien na vannacht?
Dat was vannacht.
Er waren misschien wat geluiden.
Dat kan niet anders in dit soort oude huizen.
Ik geef het op. Ik dacht echt dat je vertrokken was.
Onwaarschijnlijk.
Dit is mijn eerste vakantie in jaren en ik wil me vermaken.
Dat is het nu net. Je moet echt op vakantie. Dit is geen goede plek.
Ik wil blijven, punt uit.
Tenzij je me kwijt wilt, natuurlijk.
Dat moet je niet denken.
Tot gisteravond was je gewoon een naam op mijn lijst.
Ik ken Eleanor Lance nauwelijks.
-Ze is afschuwelijk. -Hou me niet voor de gek.
Je bent lief en leuk en iedereen mag je heel graag.
Ik wil meer over je weten.
Ik haat kreeft, knak met mijn knokkels als ik nerveus ben...
spaar knopen en slaap op mijn linkerzij.
Waarom op je linkerzij?
Ik heb gelezen dat je hart dan sneller verslijt.
Wat een deprimerende gedachte.
Ik heb 1 1 jaar levend ingemetseld gezeten op een onbewoond eiland.
Dus je hield echt een romantisch geheim uit je verleden verborgen.
Romantisch?
Ik heb sinds ik volwassen werd mijn invalide moeder verpleegd...
totdat ze stierf.
Nee, het was niet romantisch.
Nu je eindelijk vrij bent, moet je geen tijd verspillen in Hill House.
-Dat is verkeerd. -Nee, snap je het niet?
Het enige dat me op de been hield...
was dat ik wist dat er ooit iets zou gebeuren.
Iets heel bijzonders, zoals Hill House.
Ja, het is bijzonder.
Wat ga je doen na je terugkeer? Heb je een baan?
Nee. Ik weet niet wat ik ga doen.
Je stuurt me toch niet terug, hè?
Dat hangt af van wat er gebeurt.
Misschien moeten we allemaal teruggaan.
Ik geef het niet snel op.
Hoe ben je zo geïnteresseerd geraakt in het paranormale?
Ik wilde geen praktisch man worden, zoals mijn vader het noemde.
Ik kom van een respectabele Engelse familie...
met een ballast aan Victoriaanse deugden.
In een tweedelig valies.
Alles moest praktisch en conventioneel zijn.
Dus als kind al...
koos ik iets onpraktisch en onconventioneel. Zoals geesten.
Maar nu ben je antropoloog.
Toen ik weigerde rechten te studeren als mijn vader...
kregen we enorme ruzie.
Ik vertrok naar Amerika, zonder mijn tweedelig valies...
en maakte de universiteit af.
Ik koos voor antropologie omdat...
de studie van dode zielen verwant leek...
aan de studie van dode mensen en dode beschavingen.
Ik ben ook niet erg praktisch.
Ik besefte pas toen ik eraan verslingerd was...
dat de combinatie van antropologie en het paranormale...
me naar iets heel praktisch had geleid.
Want als spoken louter geest zijn en van mensen afkomstig...
dan zullen we misschien ooit mensen hebben...
wiens geestelijk kaliber alles overtreft wat de mensheid tot dusver kent.
De menselijke natuur behoeft wel enige verbetering.
Maar mijn idee blijft pure theorie...
totdat iemand definitief het bestaan van geesten bewijst.
Genoeg gepraat over mij. Vertel me nu over vannacht.
Bedankt.
Ik ben het nog eens nagegaan.
Ik herinner me dat ik wist dat ik bang was...
maar ik herinner me niet hoe die angst voelde.
Omdat het zo onwezenlijk was, denk ik.
Het kunnen echt ondergrondse waterstromen zijn.
Ik hoop van niet. Dat zou lang niet zo opwindend zijn.
Niet goed, dat gevoel van opwinding.
Dat is het eerste teken dat het huis je heeft betoverd.
Misschien is het niet alleen het huis.
Wat nog meer?
Laten we zeggen: zonnevlekken.
Die waren er vannacht niet.
Als iemand iets overkomt, zal dat jouw schuld zijn, Markway.
Geen enkele geest heeft iemand ooit lichamelijk letsel bezorgd.
We waren niet echt in gevaar, hè, John?
Nee, niet helemaal.
Alleen angst kan het slachtoffer schaden.
De eerste mensen stierven soms van angst bij zonsverduisteringen.
-Arme sukkels. -Je bedoelt arme homo sapiens.
De moderne mens voelt vaak dezelfde irrationele angst...
voor iets paranormaals.
Vooral als hij er niet in gelooft.
Ik vind het enger om alleen te zijn of buitengesloten...
dan om dingen 's nachts kabaal te horen maken.
Wat vind jij eng, Theo?
Weten wat ik echt wil.
-Goedemorgen, mede-aardbewoners. -Luke, wat vind jij eng?
Wat ik net in de hal zag.
-Is daar iets? -Hebben jullie het dan niet gezien?
De show begint net leuk te worden. Kom.
Hier.
Schrijft het?
Het schrijft.
Krijt.
Of iets dat erop lijkt.
-Kun je het lezen? -Nee.
help
Eleanor
Kom
Naar huis
Wat?
Nee.
Veeg het alsjeblieft uit. Het is krankzinnig.
Dat is wel het juiste woord, ja.
-Haal iets en veeg het uit, Luke. -Het is idioot. Waarom?
Wat een drukte. Het heeft haar naam toch goed gespeld?
-Dat waren de letters van mijn naam. -Rustig.
Mijn naam! lets gebruikt mijn naam.
Schrijft hem en roept me bij mijn naam!
-Gewoon omdat je naam... -Dat is het!
Het kent mijn naam, hè?
-Het kent mijn naam! -Kalmeer, Nell.
Het had iedereen kunnen zijn. Het kent al onze namen.
Heb jij het geschreven? Zeg het me. Ik zal niet boos zijn.
Ik wil het alleen weten.
Misschien was het een grap om me bang te maken.
Wij zijn het niet geweest, dat weet je.
-Ze liegt. Zij heeft het gedaan. -Kalm.
Ik ruim om 10 uur op.
-Waarom zou ik? -Om 1 uur is de lunch klaar.
Omdat ik zonder jou ben gaan ontbijten.
-Je bent gek. -Jullie kennen Theo nog niet.
-Ik ruim om 10 uur op. -Mrs Dudley, alstublieft!
-Je mag best van streek zijn. -Het is 10 uur.
Waarom ben ik uitgekozen?
Misschien ziet iets jou als een verwante geest.
Misschien vindt het in jou meer begrip en medeleven dan in ons.
Misschien heb je het zelf gedaan.
Alsof ik mijn naam...
-op alle muren van dit huis wil zien! -Misschien om aandacht te trekken?
Denk je dat ik graag het middelpunt wil zijn?
Waarom zit je haar helemaal anders?
-Jij was degene die voorstelde... -Genoeg.
Hoe durf je?
Snap je niet dat Theo je boos wil maken...
zodat je niet meer bang bent?
Sorry.
Breng Eleanor naar haar kamer.
We gaan het huis een andere keer bekijken.
Oké, maar ik wil niet nog een nacht doorbrengen...
zonder te weten wat er boven me zit, of onder me.
Je laat me toch niet achter, hè?
Niemand laat je achter.
Jeetje! Mount Rushmore!
-Welnee, dat geloof ik niet. -Hoe?
Niet gek, hè?
Het is St. Franciscus die melaatsen geneest.
Het is vast een familieportret.
Een montage.
De lange, gedrapeerde, mannelijke figuur...
is de oude Hugh Crain...
die alle schatten aanwijst in dit enge, door hem gebouwde huis.
Die dame daar en deze moeten zijn twee echtgenotes zijn.
Zijn dochter, Abigail.
-De hond... -De hond van vannacht...
Ja, heel goed.
Die vrouw daar moet de gezelschapsdame zijn.
Degene die Abigail zogezegd heeft vermoord.
Nee, dat was veel later. Toen Abigail al oud was.
Ik vraag me af hoe dit beeld hier komt. Het hoort niet bij de inventaris.
Ik ga er grafstenen van maken en ze verkopen.
Jij lijkt op de gezelschapsdame, Nell.
O nee!
Inderdaad.
Een natuurlijke schoonheid.
Wat vindt hij echt van me?
Ben ik dwaas?
Laat me niet te duidelijk weten wat hij van me vindt.
Dit kon wel een familieportret van ons zijn.
-Doe niet zo absurd. -Jij bent de gezelschapsdame.
Ik ben de volwassen Abigail.
Markway zou Hugh kunnen zijn.
-En ik? -De hond.
Wanneer mag ik je ESP-kunstjes zien?
Handen thuis.
Wat is er aan de hand?
Meer dan je zou denken.
Dit zou geen lelijke kamer zijn zonder het beeld.
Ideaal voor het jaarlijkse zombiebal.
Waarom dans je niet met Hugh? Hij heeft een oogje op je.
-Dat is niet leuk. -Toe dan.
-Laat haar met rust. -Ze kan vast niet dansen.
O jawel.
Hugh Crain, wil je met me dansen?
Ik geloof dat hij het zal doen.
-Hij bewoog. -Natuurlijk.
Alles in het huis beweegt net als je een andere kant uitkijkt...
en opeens zie je dan iets vanuit je ooghoek.
Ze heeft op mijn tenen getrapt.
Kom, we gaan hierlangs weg voordat er slachtoffers vallen.
Kom eens hier, ik wil jullie iets heel unieks laten zien.
Een bibliotheek met een ivoren toren.
Daar wil ik niet in.
-Mijn moeder... -Ja?
Die geur...
-Gewoon bedompte lucht. -Nee, die andere geur... Vreselijk.
Ik mag die geur wel.
Voor 25 cent per boek levert deze kamer me aardig wat op.
Ik denk niet dat ik veel zal lezen terwijl ik hier ben.
-Niet als de boeken ook zo ruiken. -Ik had het niet gemerkt.
Goed, Eleanor. Dat willen we juist.
Probeer je die reactie nauwkeurig te herinneren...
-wanneer je vanavond alles noteert. -Daarom ben ik hier.
Maar vind je het erg als ik nu de bibliotheek oversla?
Nee, doe maar wat je wilt. We zijn zo terug.
-Alles in orde? -Ja.
Ik wil jullie iets interessants laten zien.
Herinneren jullie je die gezelschapsdame van Abigail...
toen ze een oude dame was? Zien jullie dat balkonnetje...
daar helemaal boven, in de schaduw?
Daar heeft ze zich verhangen.
-Ze had makkelijker kunnen springen. -Zonder parachute?
Ze heeft het touw om de leuning gebonden en...
Dank je, we snappen het.
Ik heb een geweldig idee.
Weten jullie wat ik met deze kamer ga doen nadat ik het huis heb geerfd?
Ik maak er een nachtclub van.
Ik haal die boekenplanken eruit en zet er een band in.
Nu komt het leukste.
Een rij mooie danseressen zal dansend deze trap afkomen.
Zien jullie het voor je?
-Alles in orde? -Ik geloof het wel.
-Snelle reactie. -Instinct.
Mijn sterke instinct voor zelfbehoud.
Dat me op dit moment duidelijk zegt dat ik moet maken dat ik wegkom.
Boosaardig. Luguber.
Hoe zou het zijn om vanaf daar naar beneden te kijken?
Daar heeft ze het gedaan.
Vanuit dat raam.
Ze klom door de spijlen...
en hield er zich nog even aan vast...
Eleanor, je valt nog.
Hoorde je niet dat ik riep?
Je moet dit huis voortdurend in de gaten houden.
Ik besefte niet dat je zo nerveus was. Ik kan je beter naar huis sturen.
-Nee, toe, dat kan niet. -Het is geen kritiek op jou.
Bij een sfeer als deze zou iedereen afknappen.
Maar ik knap niet af.
Ik heb echt geluiden gehoord.
Iets wilde de kamer binnenkomen.
Als ook maar één gebeurtenis een hallucinatie blijkt te zijn...
zal dit hele experiment in twijfel worden getrokken.
Ik ben echt niet gek.
Theo was er trouwens ook. Kan ik het helpen dat het gek was?
We zullen het hierbij laten.
-Ik ben vast een egoïst. -Een egoïst?
Omdat ik je hier houd omwille van het experiment.
Natuurlijk, omwille van het experiment.
Je schijnt de voornaamste attractie te zijn...
voor wat zich in het huis bevindt.
-Maar ik stuur je terug zodra... -Toe, er is echt niets aan de hand.
Wat een gezellig onderonsje.
Ze was halverwege de veranda toen ik haar greep.
Ik leunde achterover om de top van de toren te zien.
-Ik werd duizelig. -Duizelig als een vos?
Arme Nell.
Je ziet lijkbleek. Kom mee naar binnen.
Je kunt beter bij Eleanor gaan slapen.
-Jij bent de dokter. -Maar dat is mijn eigen kamer.
Ik wil niet dat een van jullie twee 's nachts nog alleen is.
Maak je niet druk, Nell.
We zullen het leuk hebben. Net zusjes.
-Het kietelt. -Natuurlijk.
Je tenen worden roze gekieteld.
Ik wist dat mijn kleur je goed zou staan.
Drink nog wat. Dan blijf je warm.
Een kleintje dan. Om warm te blijven.
-Ik hou niet echt van whisky. -Dit is cognac.
Als ik met je klaar ben, Nell, zul je een nieuw mens zijn.
Wat verdorven.
Gelakte teennagels.
Je verwart dwaasheid met verdorvenheid.
Misschien.
Ik heb niet veel kans gehad om het verschil te leren.
Zelfs als ik patience speelde op mijn kamer...
bonsde ze op de muur en voelde ik me schuldig...
dat ik haar heel even alleen liet.
-Ze wilde altijd... -Je moeder?
Mijn moeder...
Mijn saaie levensverhaal.
Hoe ziet je appartement eruit?
Het is oud en we hebben het zelf gemeubileerd met tweedehands spullen.
We knappen graag oude dingen op.
Net als ik.
Ben je getrouwd?
Nee.
Sorry.
Ik ben stom en verdorven en onbetrouwbaar...
-en deug nergens voor. -Dat denk ik niet.
Je bent gewoon wat aangeschoten.
Vertel me iets over waar jij woont.
Ik kan nog niet geloven dat het echt van mij is.
Het is een appartementje. Kleiner dan het jouwe, denk ik.
Ik woon alleen. Er ontbreken nog meubels.
Ik koop ze één voor één om de juiste dingen te vinden.
Het kostte me twee weken om de stenen leeuwtjes te vinden voor de schoorsteen.
Ik poets elke avond hun tanden.
Ik voel dat ik je heel snel terug in je appartement moet krijgen.
-Zeg dat niet. -Ik bedoel gewoon...
Waarom vit iedereen op me?
Moet iedereen zijn angst op mij botvieren?
Ik wil nooit meer weg uit Hill House.
Ik wacht al mijn hele leven op iets als dit.
Komen jullie eens hier. Ik heb iets gevonden.
Wat heb je, Doc?
Ga daar eens staan. Jullie ook, meisjes.
Een heuse koude plek.
Geen enkele thermometer zal dit aangeven.
Onzin. Het tocht hier gewoon, dat is alles.
-Het komt ergens vandaan. -Tocht? ln Hill House?
Alleen als het je lukt een deur open te laten staan.
Nee, gevonden. Het hart van Hill House.
Bedoel je waar we staan?
Achter deze deuren.
-Wat is er daar? -De kinderkamer.
Abigail Crain groeide er op en stierf er.
-Dé plek om ons bier te koelen. -Ga niet naar binnen.
We zullen het deksel nog even op de pan laten.
Geen flauwekul, Doc.
Net de ingang van een graftombe.
Gezondheid.
Zo is het welletjes, meisjes.
Zoek maar gauw je bed op voordat je kou vat.
Ja, meester. Jij ook gezondheid.
Kom.
Nee. Het moet ergens tochten.
De vloer is stevig.
Luister Doc, geen paranormale flauwekul, graag.
Dit is iets wat ik kan voelen. En zien.
Misschien is er een pijpleiding naar de Noordpool.
Waarom accepteer je het niet gewoon als een paranormaal verschijnsel?
Klop je nooit iets af?.
Wat heeft dat ermee te maken?
Dat betekent dat zelfs jij, onwillekeurig...
voelt dat er bovennatuurlijke krachten zijn die ons kunnen helpen of schaden.
Ho even.
Wil je zeggen dat bijgeloof...
hetzelfde is als geloof in het paranormale?
Kost om over na te denken.
Bevroren kost.
Weet je wat ik denk?
Markway jut ons zo op, dat het koude zweet ons uitbreekt.
Daar hoeft de temperatuur niet eens voor te dalen.
Dat klopt.
Ik krijg kippenvel van muziek.
En dan die vreselijke geur in de bibliotheek.
Daar gaan we weer. Je weet goed...
wat je dacht te ruiken in de bibliotheek. De ziekenkamer.
Laten we het nu niet over mij hebben.
Ik ben moe.
-Doe het licht uit. -Ik wil het aan. Heb je dit gezien?
Ik zei toch dat ik wou gaan slapen. Welterusten!
Ben je boos op mij? lk denk niet dat je je moeder hebt vermoord.
Laat me met rust.
Ga slapen!
Welterusten, Nellie mijn Nell.
Ben je wakker? Niks zeggen, Theo.
Laat niet weten dat je in mijn kamer bent.
Hou mijn hand vast.
En gil in godsnaam niet.
Is het voorbij? Denk je dat het voorbij is?
Je breekt mijn hand.
Dit is afschuwelijk. Dit is wreed.
Het doet een kind kwaad en ik laat niet toe dat iemand...
ofiets een kind kwaad doet.
Ik verdraag dit niet. Het wil me bang maken.
Ik ben bang en arme Theo ook.
Het lijkt echt ofze mijn hand breekt.
Ik zal veel van dit huis verdragen omwille van hem...
maar ik wil absoluut niet dat een kind iets overkomt.
Mijn mond zal nu opengaan en ik zal gillen.
Hou op!
Wat, Nell?
O god.
Wiens hand hield ik vast?
-Eleanor, wat jammer. Je hebt het gemist. -Wat?
Het Hill House harpconcert.
Bespeelde jij de harp?
Hij bespeelde zichzelf.
Natuurlijk. Hoe verklaar je dat?
Ondergrondse waterstromen? Aardschokken?
Ik geloof niet dat het iets bovennatuurlijks is.
De muziek die vanzelf begint.
Dat ligt meer in het domein van het buitennatuurlijke.
Iets waarvoor we op dit moment geen verklaring hebben...
maar ooit waarschijnlijk wel.
Wat buitennatuurlijk is voor de ene generatie, is natuurlijk voor de volgende.
Tot voor kort vonden wetenschappers magnetisme absurd.
Ze konden het niet verklaren, dus zeiden ze dat het niet bestond.
Het leven zit vol buitennatuurlijke verschijnselen.
Mijn moeder...
Toe, zeg het maar. Dat wil je al sinds je hier bent.
Ik weet niet wat ik wilde zeggen. Ik ben nog steeds doodsbang na vannacht.
Dat moet niet. Het is dom om bang te zijn.
Jij hebt het niet meegemaakt.
Dat afgrijselijke onbekende ding.
Onbekend. Dat is het sleutelwoord.
Wanneer we iets paranormaals beleven...
zijn we doodsbang juist omdat het onbekend is.
Een kind dat 's nachts gilt.
Een gezicht op de muur, geklop, gebons.
Waarom is dat eng?
Je werd niet bedreigd. Het was onschuldig, een mislukte grap.
-Maar het kind... -Er was geen kind.
-Alleen een stem. -Erger.
Laat ik het zo zeggen.
Toen men nog dacht dat de aarde plat was...
vond men het idee van een ronde wereld beangstigend.
Toen ontdekte men hoe de ronde wereld in elkaar zat.
Hetzelfde geldt voor de wereld van het paranormale.
We weten niet hoe die in elkaar zit...
en voorlopig zijn we er dus onnodig bang voor.
Stel dat ik het me inderdaad verbeeld...
het geklop, de stemmen, alles...
al die rotverschijnselen.
Stel dat het alleen in mijn hoofd gebeurt.
Dat kun je niet zeggen want er zijn hier nog drie mensen.
We verzetten ons tegen het idee...
dat het een geest was die de eerste nacht door de tuin rende...
dat het een geest was die op de deur bonsde en je hand vasthield.
Maar er is beslist iets gaande in Hill House.
Binnenkort, Eleanor, zullen we ontdekken wat het is.
Misschien bestaan jullie in mijn fantasie en is dit alles niet echt.
Dat is de beste manier om het paranormale te negeren...
zeggen dat je gek bent of dat anderen gek zijn.
Misschien ben ik gek.
De nacht dat mijn moeder stierf...
klopte ze op de muur.
En ik ging niet.
Elf jaar lang was ik bij elk geluidje naar haar gaan kijken.
Die nacht...
deden mijn rug en handen pijn.
Het was niet eerlijk. We konden een wasvrouw betalen.
Ik had haar medicijnen moeten brengen, zoals altijd.
Die keer...
riep ze me...
en ik antwoordde niet.
-Doet een normaal iemand zo? -Ja.
Je was moe en je was het zat. Elf jaar!
Je bent een mens.
Je bent geen heilige, of een martelaar.
Je denkt vast graag dat het jouw schuld was.
Volgens mijn zus wilde ik dat moeder doodging.
Sindsdien vraag ik me af of ik niet wakker ben geworden...
en gewoon hoorde dat ze weer ging slapen.
Het zou simpel zijn geweest.
-Ik heb het me afgevraagd. -Nee, daartoe ben je niet in staat.
Je bent een edel mens, Eleanor.
Gevoelig, eerlijk, in- en ingoed.
-Denk je dat echt, John? -Jazeker.
Kippenvel.
Is er in deze kamer soms ook een koude plek?
Nee.
"Een reis eindigt in liefdestreffen. "
Ik wil alleen gekoesterd worden.
Nu moeten we naar die absurde harp luisteren.
"Wellust. Dochter, hoed u ervoor.
Wellust
"Houd u verre van deze wereld, opdat gij rein blijft.
"Als gij ook maar even de ellende kon horen...
"het geschreeuw..."
Luister goed, parochianen.
"...het luide geweeklaag van de wellustigen...
"gedoemd tot het eeuwige vuur! "
-Wat heb je daar? -In de bibliotheek gevonden.
Hij heeft het zelf gemaakt.
Kijk.
"Herinneringen voor Abigail Lester Crain:
"voor haar opvoeding en onderricht.
"Van haar liefhebbende vader, Hugh Desmond Lester Crain...
"Hill House, 21 oktober 1873."
-Maar dat is vandaag. -Morgen en 90 jaar later.
Da's pas een kinderboek, hè?
"Eer degenen die u hebben verwekt, dochter.
"Uw vader en uw moeder."
Leuke lectuur voor je kind. Een must voor elke familie.
Ik zie hem de woorden al uitspuwen en zich vastzetten in haar hoofdje.
Hugh Crain, je was een verdorven man en dit huis is verdorven.
Als je me kunt horen, dan zeg ik je rechtuit...
dat ik hoop dat je voor eeuwig in dat afgrijselijke boek...
moet branden.
-Zeur niet, Nell. Ga zitten en... -Laat me met rust.
Je bent echt een zeur.
Ik ga de illustraties eruithalen...
en stuur ze als kerstkaarten naar mijn familieleden.
Leuk, hè? "Beste oom Ned: Gelukkig kerstfeest, moge uw ziel..."
Doe dat boek dicht.
Het zou iedereen nerveus maken.
Nell is niet nerveus vanwege het boek.
Ze is bezorgd om haar appartement.
Dat wist ik niet. Kan ik je ergens mee helpen?
Ze denkt dat ze grappig is.
Dr. Markway, houdt u van die stenen leeuwtjes...
-die vaak op schoorsteenmantels staan? -Kop dicht, Theo.
Verlangt u naar een huisje dat kleiner is dan Hill House?
Er is plaats voor twee, hè Nell?
Je bent een monster, Theo. Jij bent het monster van Hill House.
-Ga maar met haar mee. -Wil jij niet gaan?
Ga nu maar mee. Ze mag niet alleen in die kamer zijn.
Daar ben je. Oké, lsolde.
-Tristan wil dat je binnenblijft. -Ga weg.
Hou toch op met die aanstellerij.
-Kom naar binnen. -Ik walg van je.
Kun je niet tegen een grapje?
Ik wist niet dat je op Markway viel.
Dat wist je wel.
Dat kan hij niet zomaar flikken.
Wat?
-Zo zet je jezelf voor schut. -Misschien niet.
Je zou het dit keer niet graag bij het verkeerde eind hebben.
-Domme gans. -Liever een gans dan iemand als jij.
Hoe bedoel je?
Wie is er nu een domme gans?
-Je weet heel goed wat ik bedoel. -Ben je weer aan het hallucineren?
-Ik ben niet gek. -Zo gek als een deur.
Moet ik geloven dat jij normaal bent en de rest van de wereld gek?
Waarom niet?
De wereld zit vol buitenissige dingen.
Onnatuurlijke dingen. Spelingen van de natuur. Zoals jij.
Een reporter belt al de hele dag. Hij is je op het spoor.
-Hij weet dat je dit huis huurt. -Hoe?
De Dudleys zullen wel gekletst hebben.
Ga alsjeblieft meteen mee terug.
De kranten willen dolgraag weten waarom je hier bent.
Wie bent u?
Grace Markway.
Heeft John niet gezegd dat hij getrouwd is?
-Ik wilde je waarschuwen. -Welkom op ons feestje.
Wie zijn jullie?
Onderzoekers op het gebied van paranormale verschijnselen.
Ga alsjeblieft. Je komt buitengewoon ongelegen.
Hou hiermee op en kom mee naar huis.
Dat gaat nu niet.
Ik weet zeker dat we vlak voor een doorbraak zitten.
Alstublieft, chauffeur, dat is alles.
Maar ik moest gewoon komen.
Ik heb zo lang gewacht.
Ik heb mijn geluk verdiend.
Ik was al bang dat je zo zou reageren.
Ik ga pas weg als je meegaat.
Mag ik ook meegaan op spokenjacht?
Oké, ik breng je spullen naar mijn kamer.
Ik zal teleurgesteld zijn als ik geen spoken zie.
Kun je me niet beter in de kerker onderbrengen...
of in de mysterieuze geheime kamer?
Er zijn geen kerkers of geheime kamers in Hill House.
Er is hier niets romantisch.
Het is een doodserieus huis.
-Zelfs geen schat in de kelder? -Er is een kinderkamer.
Dank je. De kinderkamer is prima.
Luister naar me. Er zijn hier bepaalde dingen gebeurd.
Ook al geloof je niet in spoken, het zijn waargebeurde feiten.
Mrs Markway, alstublieft...
Slaap niet in de kinderkamer.
Ik besefte niet wat ik zei.
Jullie beledigen mijn intelligentie.
Ik geloof niets van wat jullie me kunnen vertellen.
Toch moet je niet in die kamer slapen.
Hij is sinds onze komst nog niet open geweest.
Ik geloof ook niet in spoken, maar de lucht is er misschien slecht.
O, giftig.
Nu weet ik het weer. Geen probleem.
Ik heb geen sleutel van de kinderkamer en de Dudleys zijn al weg.
Hoe ben je trouwens binnengekomen?
Op paranormale wijze. Met een sleutel.
Mrs Dudley is heel menselijk, hoor...
en zegt geen nee tegen een briefje van $5.
Kijk.
Aan jullie gezichten te zien, is dat de gevreesde kinderkamer.
Wat de slechte lucht betreft, het tegendeel is waar.
Het schijnt te tochten.
Wacht even, Doc.
Dit is absurd. Niemand heeft deze deuren geopend.
Dat klopt, Luke. Het begint je te dagen.
Helemaal niet.
Het bevalt me gewoon niet.
Nu weet ik wie de kwade geest van Hill House is.
De binnenhuisarchitect.
Mrs Dudley komt hier blijkbaar niet vaak.
Hij lijkt precies op de rest van het huis.
Het is zinloos, Grace. De lucht is hier echt bedompt.
Daar weet ik wel wat op.
Je kunt beter niet met vrouwen redetwisten, Doc.
Welterusten.
Mijn moeder...
Deze kamer is het koude, verrotte hart van het huis.
Je bent dom, dus ik blijf bij je.
Maar je mag hier vannacht niet alleen zijn.
Ik wil niet langer dat je je leven vergooit aan deze onzin.
Als er zoiets bestaat als een spookhuis kan ik dat nu ontdekken.
Goed.
John, mijn tas.
Laat tenminste de deur open.
Geen nood. Ik heb een speciale spokenval bij me.
AI heeft hij een vrouw, wat dan nog? lk heb hier toch een plaats.
Ik hoor hier. Ik wil hier blijven.
Het is de enige keer dat ik iets meemaak.
Hij kan me niet wegsturen als Hill House wil dat ik blijf.
Ga weg, Eleanor, we willen je niet meer, je kunt niet blijven.
O jawel.
Hij schrijft hier de wet niet voor.
Nell, ik heb het tegen jou.
-Sorry. -Wat is er?
Heb je Markway niet gehoord?
We mogen hier niet blijven.
We moeten vannacht in de salon slapen.
Luke en hij zullen om beurten deze verdieping bewaken.
Alsjeblieft, kom tot jezelf.
-Waarom ben je niet boven? -Ik had iets sterks nodig.
-Grace. -Momentje.
Het komt niet van de kinderkamer, het is beneden.
We hebben dit al eens meegemaakt.
De volgende vakantie wil ik ergens anders heen.
Het kent mijn naam. Dit keer kent het mijn naam.
-Ik moet erheen. -Nee!
-Waarom zou het haar kwaad doen? -Misschien wil ze er iets aan doen.
Is het voorbij, Theo?
Nee, ik heb het zo koud.
Nu gaat het weer helemaal opnieuw beginnen.
Het kan niet naar binnen. Laat het niet binnen.
O god, het weet dat ik hier ben.
Doc, je krijgt het huis goedkoop.
Het zal alsmaar doorgaan en terugkomen tot het me vindt.
Doorgaan tot het me vindt.
Het is bij de kinderkamer.
-Je bent niet wijs! -Ik ga erheen!
Niet met dat ding daar.
-Het moet, Luke. Ze is daar! -Doe niet zo stom.
Ik wil weten of alles goed is met Grace.
Ik weet niet wat het is, maar ik wil niet...
Ik moet hier weg. Ik wil weten of alles goed is met Grace.
-Niet doen. -Hou op!
Ik kom.
Het kan van me hebben wat het wil.
Het hele huis stort rondom me in.
Het huis vernietigt zichzelf.
Het is in de kinderkamer.
Mrs Markway?
Alstublieft.
Grace, ben je...
Waar is ze?
-Waar is ze? Wat heb je gezien? -Niets.
Ze was er niet.
-Wat is er gebeurd? -Ze is weg.
Waar? Hoe?
Lieve god!
Markway, als dit een grap is...
als dit het gevolg is van in een spookhuis wonen...
We gaan het hele huis doorzoeken.
-AI moeten we het slopen. -Dat kun je niet doen.
Als we haar niet vinden, komt de politie.
Ik val stukje voor stukje uit elkaar.
Nu weet ik waar ik heen ga.
Ik los stukje bij beetje op in dit huis.
Wij hebben haar gedood. Jij en ik, Hugh Crain.
Ze moet ergens in dit huis zijn.
Misschien is het een flauwe grap.
-Daar is ze geen type voor. -Ga jij maar zoeken, ze is jouw vrouw.
Ik neem Nell mee en maak dat ik wegkom.
Waar is Eleanor?
Ik wil hier blijven.
Ik wil nooit weggaan.
Ik zal niet meer bang of alleen zijn.
Heeft iemand buiten gekeken?
Toe, Nell, waar zit je?
Hier ben ik, binnen.
Het is niet koud en de geur is verdwenen.
Ik heb de betovering van Hill House verbroken.
Ik ben thuis.
Geen stenen leeuwtjes meer voor mij. Ik ben thuis.
Ik zal niet omkijken...
want dan zullen ze weten wat ik denk.
Eleanor, draai je om en kom naar beneden.
Wees heel voorzichtig.
Kom naar beneden.
Dat ligt allemaal achter me.
Eleanor, in godsnaam!
-Wacht even. Dit komt omlaag... -Het kan jullie niet allebei houden.
Draai je om, Eleanor.
Houd de leuning vast en kom langzaam naar beneden.
Sta stil! Verroer je niet!
Blijf staan!
Nell, doe alsjeblieft wat ze zeggen!
Ik kom op het platform.
Kom mee.
Weet je het zeker, Eleanor?
Het was Mrs Markway.
Net voordat ik flauwviel, keek ik omhoog en daar stond ze, boven het luik.
En ze is hier nog steeds ergens.
Ik weet niet wie of wat je echt hebt gezien, Eleanor.
Maar wat het ook was, het mag niet nog eens gebeuren.
-Daarom ga je nu vertrekken. -Maar dat kan niet.
-De auto staat voor. Is ze klaar? -Ja. Neem haar koffer.
Toe Luke, laat me blijven.
Ik zal Mrs Dudley helpen.
Je hoeft alleen mijn kost te betalen.
Sorry, maar jouw type is te kostbaar.
-Ik kan niet weggaan. -Ik kan geen risico meer lopen.
Ik besef nu dat ik iets vreselijks van jullie heb gevraagd.
Je vertrekt meteen. Daarna moeten we Grace vinden of naar de politie gaan.
Het is niet eerlijk.
Ik zou hier moeten blijven. Zij heeft mijn plaats ingenomen.
Luke zal zorgen dat je er veilig komt.
-Waar? -Thuis, natuurlijk.
Ga terug naar je eigen appartement waar al je spullen zijn.
Ik heb geen thuis.
Dat heb ik verzonnen.
Geen appartement, geen spullen...
Alles wat ik bezit...
zit in die koffer en in een doos in mijn auto.
Dus je kunt me nergens heen sturen.
Ik moet hier blijven.
Je moet hiervoor ergens gewoond hebben.
-Je had een postadres. -Dat van mijn zus.
Ik slaap op een bank in de woonkamer.
Ik zou hier veel gelukkiger zijn. Ik kan niet teruggaan.
Jawel, en je gaat nu.
Dit is een vergissing. Snap je het niet? Het huis wil mij.
Het wil Mrs Markway niet, of iemand anders.
Vergeet dit huis zo snel mogelijk.
Nee, toe. Ik voel me goed. Ik ben niet bang meer.
Ik was hier gelukkig.
-Dat zal Mrs Markway niet zijn. -Zet de tas in de auto, Luke.
Nell heeft gelijk. Grace is hier ergens.
-Zie je wel? -We mogen geen tijd verliezen.
Laat me blijven. Ik ben de enige die Mrs Markway terug kan roepen.
Ik had het mis. Ik had je meteen weg moeten sturen.
Dit is de enige keer dat ik iets heb meegemaakt.
Het huis wil mij.
Voel je het niet? Het leeft.
Het observeert...
wacht...
Het wacht op mij.
Ik ga niet weg.
Je gaat wel weg. Nu meteen.
-Nee, kom op. -Ik rijd. Het is mijn auto.
Althans voor de helft.
Laat haar maar. Ik wil hier geen ruzie gaan maken.
Bedankt dat je me gered hebt in de bibliotheek.
Dat was fout van me, ik weet het, maar nu voel ik me goed. Heus.
Het spijt me echt vreselijk.
Tot ziens.
Rijden maar.
Ik dacht dat je geen afscheid wou nemen.
Nellie mijn Nell, wees alsjeblieft gelukkig.
Het komt allemaal goed.
Grace is hier en we zullen haar vinden. Geen zorgen.
Zij heeft mijn plaats. Het is niet eerlijk.
Tot ziens, Eleanor.
Ik zal je schrijven. Rijd voorzichtig.
Tot ziens.
Wie zal ik bedanken voor de fijne tijd?
Wacht. Markway!
De sleutel.
-Van het hek. -Natuurlijk.
Wat zijn ze dom. Het huis bedriegt ze zo makkelijk.
Ze krijgen me niet zomaar weg.
Ze kunnen me niet buitensluiten.
Niet als Hill House wil dat ik blijf.
-Eleanor. -Wacht.
Dus nu ga ik.
Maar ik ga niet weg. Hill House is van mij.
Ik wist het.
Hill House wil niet dat ik ga.
Hou op, alsjeblieft. Wat doe je?
Laat los.
Wat doe je?
Waarom houden ze me niet tegen? Zien ze niet wat er gebeurt?
Maar het gebeurt met jou, Eleanor.
Ja. Eindelijk gebeurt er echt...
iets met me.
Ze is dood.
Ik wilde niet dat dit zou gebeuren. Je moet me geloven, John.
Wat deed je? Wat gebeurde er?
Dat afschuwelijke huis.
Ik werd wakker en was bang. Ik wilde jouw kamer vinden, maar verdwaalde.
Bijna alsof het huis het opzettelijk deed.
Ik kwam op zolder terecht.
Ik probeerde een uitgang te vinden en opende het luik.
Ik wilde haar niet bang maken.
-Zag je me niet? -Nee, maar Eleanor wel.
De aanblik van jou werd bijna haar dood.
Het wérd haar dood.
Eleanor zag haar en verloor de macht over het stuur.
Nee. Ze zag me pas op het laatste moment.
Op dat moment zag ik haar ook.
Ik weet niet eens hoe ik hier gekomen ben.
Het was jouw schuld niet.
Eleanor heeft het zichzelf aangedaan.
Ik had sterk de indruk dat ze...
de auto opzettelijk tegen deze boom reed.
Waar ook de eerste Mrs Crain "verongelukte".
Hier zie je het nog.
Ze was niet alleen in de auto, dat weet ik zeker.
Noem het zoals je wilt, maar het spookt in Hill House.
Het wilde niet dat ze wegging en haar arme, behekste geest...
was te zwak om zich te verzetten.
-Arme Eleanor. -Misschien niet "arme" Eleanor.
Ze wilde hier blijven.
Ze kon nergens anders heen.
Het huis is nu ook van haar.
Misschien is ze gelukkiger.
Wacht hier, Grace.
Ik ga je spullen halen en bel de politie.
Niemand moet dat huis meer betreden. Wat er is, zou...
Ik red me wel.
Het huis heeft wat het wil... voorlopig.
Ze zouden het moeten laten afbranden en zout over de grond strooien.
Hill House staat er al 90 jaar en kan nog 90 jaar blijven staan.
Binnen staan de muren nog overeind, zonder scheuren...
de vloeren zijn stevig en de deuren gesloten.
Niets verstoort de stilte rond het hout en de stenen van Hill House.
En wij die hier rondwaren, zijn alleen.
blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...: